شعر:

نازنين و مه جبينه    خنده هاش چه دلنشينه
روشن از برق نگاهش    بيت زين العابدينه
دل در طپش مي خونه     اين ماه عالمينه
سرباز کوچکي در     ارتش عشق حسينه
خود خدا ميگه تبارک الله  مولا مولا ياابن الزهرا
**
به اوليا اومده خمس    خدا به واليل والشمس
به روي او      به موي او      سوگند خورده
آخر عشقو کماله   تو عالمين بي مثاله
هم از حسن     هم از حسين    نسب چون برده
خود خدا ميگه تبارک الله مولا مولا ياابن الزهرا
*****
آسمون به زير گامش   عالمي عبد و غلامش
چي بگم من از مقامش     داه پيغمبر سلامش
هرگز مگو تو حوزه    بين کتابا اسيره
چونکه شبيه حيدر   تيرش خطا نميره
آب حياتِ به کوير دنيا   مولا مولا ياابن الزهرا
**
از بس که حق پرستم    امشب خراب و مستم
شکر خدا       سجده ي من      به روي پاشه
هرکس که حق سرشته  آخر کارش بهشته
بدونه که       خلق بهشت       از خاک پاشه
خود خدا ميگه تبارک الله   مولا مولا ياابن الزهرا
*****
پيش چشماي قشنگش   دست عالم در قنوته
راهب پير مسيحي      پيش او کارش سکوته
ازجون و دل به والله   دشمن آل اميه است
تو مدحش اومده که  همبازيشم رقيه است
ريسه مي بندن توي عرش اعلي   مولامولا ياابن الزهرا
**
بين عالما نمونه  هرچي بپرسي مي دونه
به حق حق   کوثرحق  بين سبوشه
رحمت از دعاشه   شيعه به زير لواشه
عمه ي او زينبه و عباس عموشه
خود خدا ميگه تبارک الله   مولا مولا ياابن الزهرا

رضا تاجيک

دریافت سبک


 

نوشته شده توسط محمد قدیری در سه شنبه بیست و نهم دی 1388 ساعت 15:31 موضوع شعر و سبک | لینک ثابت